Vivat Blogs

Vandaag was Queen Elisabeth II voor het eerst in 33 jaar aanwezig op Wimbledon. Zij koos voor Centre Court, duizenden anderen richten de blik op Court 18. Daar begonnen John Isner en Nicolas Mahut omstreeks 16u30 aan het vervolg van hun partij uit de eerste ronde. Gisterenavond staakten beide heren hun wedstrijd bij een 59-59 stand in de vijfde set. De ganse tennis- en bij uitbreiding sportwereld stond er met immense verbazing naar te kijken. Pure emotie gekruid met de nodige dosis dramatiek. Sport op z’n best.

Eigenlijk zijn er geen woorden voor. Hallucinant is het. Beide heren sloegen haast alle records van de tabellen. De langst durende wedstrijd ooit, de meeste games in een wedstrijd, het hoogste aantal aces,…

Meteen duikt de vraag op om ook op Wimbledon een tie break in te voeren bij 6-6 stand in de vijfde set. Tot nu toe is dit enkel op de US Open het geval. Zelf zijn we hier geen voorstander van. De gebeurtenissen van de afgelopen dagen zijn een dergelijke uitzondering dat niet het ganse systeem dient te worden gewijzigd. Had men de regel ingevoerd, hadden we nooit de memorabele ontknopingen van de voorbije jaren gekend (2008: Nadal - Federer 9-7 ; 2009 Federer – Roddick 16-14).

Verbazend was de mentale kracht die Nicolas Mahut aan de dag legde. Maar liefst 65 keer moest de Fransman serveren om in de wedstrijd te blijven. We doen hierbij een voorstel aan de kersverse Franse bondscoach Laurent Blanc. Laat de spelers van Les Blues de wedstrijd Isner – Mahut integraal bekijken. Toon hen wat doorzettingsvermogen in de sport is, vechten als gladiatoren voor elk punt tot je bijna niet meer op de benen kan staan. Laat hen zien wat het betekent om als sportman de eer van je land te verdedigen. Na meer dan 11 uur aan het scherm te zijn gekluisterd, zullen de Franse spelers de boodschap wel begrepen hebben.

Isner haalde het uiteindelijk met 70-68. Wie aan het langste eind trok, is na zoveel wilskracht en doorzettingsvermogen eigenlijk van geen tel. Beide heren stapten na afloop van drie dagen tennis als winnaars van de court. Isner moet morgen alweer de baan op. Tegenstander is de Nederlander Thiemo de Bakker. Die won eergisteren zijn wedstrijd met ‘slechts’ 16-14 in de vijfde set.

Dat onze Britse buren wel eens tegendraads kunnen zijn, wisten we al langer. Zo hanteert Wimbledon bij het bepalen van de reekshoofden steevast een andere ranglijst dan deze van de ATP en WTA. Meestal zorgt deze ‘grasindex’ voor weinig discussie. Dit jaar is het echter anders. De heren en dames van de All England Lawn Tennis and Croquet Club beslisten om Rafael Nadal, ’s werelds nummer één, en Roger Federer, titelverdediger in Londen, van plaats te wisselen. Op zich nog te verantwoorden maar toch al op -en wat ons betreft over- het randje. Feit is wel dat men bij het bepalen van de reekshoofden de nodige dosis consequentie aan de dag moet leggen. Zo vragen we ons bijvoorbeeld af waarom Andy Roddick dan niet als derde reekshoofd wordt geplaatst? De Amerikaan was al drie keer verliezend finalist en kan op het gras meer adelbrieven voorleggen dan Novak Djokovic (3^de) en local hero Andy Murray (4^de). Roddick, ’s werelds nummer 7, is in Londen 5^de reekshoofd.

Vanaf maandagmiddag draait het op de banen van de AELTC allemaal om het tennis. Roger Federer trapt Wimbledon 2010 af tegen de Colombiaan Alejandro Falla. De Zwitser kan alvast niet mopperen met de loting. Op weg naar een 7^de titel lijkt in de halve finale Andy Roddick of Novak Djokovic pas de eerste moeilijk te nemen horde. Tijdens de eerste anderhalve week kijkt Federer vooral gravelspecialisten in de ogen alvorens in de kwartfinale wellicht landgenoot Stanislas Wawrinka of Roland Garros verrassing Thomas Berdych te treffen. De vraag is of die laatste het niveau van Parijs kan aanhouden. Aan de andere kant van de tabel krijgen we in de kwartfinale wellicht een duel tussen Rafael Nadal en Robin Soderling. De Zweed bevestigde afgelopen maand in Parijs dat hij wel degelijk tot het kransje toppers behoort. Vraag rest of hij ook in Wimbledon de topreekshoofden kan verontrusten? Slaat Nadal zich voorbij Soderling, dan komt hij in de halve finale wellicht Andy Murray tegen.

Voor het eerst in jaren mogen we in het enkelspel ook iets verwachten van de Belgische mannen. Xavier Malisse verkeert in een super grasvorm (zo versloeg hij in Queen’s Novak Djokovic en haalde hij afgelopen week de halve finale van het tornooi in Rosmalen). Malisse, ooit halve finalist in Londen, ziet in de eerste ronde  Juan Carlos Ferrero aan de andere kant van het net. Slaat hij zich voor de Spaanse ex-nummer één, dan kruist de X-man in de derde ronde het pad van man in vorm Sam Querrey, winnaar van het tornooi op de Queen’s Club.

2010 Brengt ook onze Belgische meisjes terug naar Wimbledon. Merkwaardig genoeg bevinden ze zich allen binnen dezelfde tabelhelft. Clijsters en Henin kunnen elkaar ontmoeten in de achtste finales. Bij Wickmayer en Flipkens is dit al in de tweede ronde het geval.

We zijn opnieuw klaar voor de tweewekelijkse hoogmis van het tennis. Wimbledon, dat is traditie en prestige, maagdelijk witte tenniskledij, strawberries and cream, regenpauzes, Middle Sunday en dit alles gekruid met heerlijke analyses op de BBC van onder andere John McEnroe en Boris Becker. Leg die vuvuzela’s maar even aan de kant.

Zaterdag 12 juni 2010

Het Mechels Broek - in de schaduw van de Sint-Romboutstoren

Wandeling van 15 km vanuit Mechelen

Vertrekpunt : het station van Mechelen

Bereikbaarheid : makkelijk bereikbaar met trein en bus

Beschrijving van de wandeling :  We vertrekken aan het drukke station van Mechelen maar al snel laten we deze drukte achter ons. Eens de spoorwegburg onderdoor, komen we in een oase van groen en rust. We wandelen langs de Dijle naar het Mechels Broek een klein natuurgebied in de schaduw van de Sint-Romboutstoren.  Op een gegeven moment zien we zwanen, Canadese ganzen, Nijlganzen, blauwe reigers, ooievaars en aalscholvers, allemaal rustig genietend in dit stiltegebied.  Daarna lopen we via Nekkerspoel naar het centrum van de stad en krijgen een aantal verrassende plekjes te zien : het Klapgat, het Groen Waterke, de Kraanburg, de "Botanic" en het gloednieuwe drijvende Dijle(wandel)pad.

Extra info over het gebied : Het Mechels Broek is een nat en open moeras dat tot het vroegere natuurlijke overstromingsgebied van de Dijle behoort.  Aan het einde van de jaren ‘60 werden 2 grote zandwinningputten gegraven voor de aanleg van de E19 van Antwerpen naar Brussel.  Deze putten zijn nu 2 grote en diepe vijvers.  De grootste van de twee is bekend als 'de recreatievijver' omdat hij deel uitmaakt van het recreatiecentrum De Nekker.  De kleinste, de 'reservaatvijver', ligt in het huidige natuurgebied en is erg in trek bij watervogels als rust- en eetplaats.

De maneblusser is de bijnaam voor een inwoner van Mechelen. Deze naam is een verwijzing naar een historische gebeurtenis uit de 17e eeuw.  In de nacht van 27 op 28 januari 1687 was het volle maan en hing er een dikke lage mist.  Een dronken man stapte uit de kroeg en dacht dat de toren in brand stond.  Hij sloeg onmiddelijk alarm.  De buren, uit hun diepste slaap opgeschrikt, trokken hun ramen open en konden alleen maar hetzelfde vaststellen.  In een mum van tijd stond de hele stad in rep en roer en werd de noodklok geluid.  Men snelde naar de plaats van het onheil en begon in ijltempo de blussingswerken te organiseren.  Langs de 514 tredes van de torentrap gingen emmers water als een ketting van hand tot hand omhoog.  Maar nog vóór de top werd bereikt, schoof de maan achter de wolken.  De Mechelaars moesten toegeven dat ze door de nevel slechts de rosse gloed van de maan hadden gezien.  Het maanlicht scheen immers door de klokkenramen en de Sint-Romboutstoren baadde in een zee van mist.  Hierdoor ontstond de indruk dat er rook uit de toren kwam.  Hoewel men probeerde de zaak stil te houden, konden de Mechelaars niet verhinderen dat er zelfs ver over de landsgrenzen hartelijk om werd gelachen.  Een legende was geboren en de spotnaam zou nooit sterven.

Klik HIER voor het fotoalbum.

Ga naar Wandelwiki voor de GPS-track van deze wandeling.

Zit erop!

Deze site gaat per 1 juli 2010 uit de lucht!
Ik wens iedereen al een fijne vakantie toe.

voetbalgroet,
Henk