Vivat Blogs

Mijn laatste post is al een hele tijd geleden. Nou ja, heel lang geleden, maar dan anderhalf jaar of zo.

Luisterend naar de nieuwe Tom Waits, een biertje drinkend, heb ik wat door mijn stukjes gedwaald, een leuke reis door wat achter me ligt. Goede momenten, meestal. Soms ook minder fijne, maar dat is voor iedereen zo. De zon schijnt niet altijd.

Heb even met het idee gespeeld om deze blog naar de prullenmand te verwijzen maar, nieuwsgierig als ik ben, toch even naar de statistieken gaan kijken. Tot mijn grote verbazing merkte ik dat er elke dag nog een hoop bezoekers langskomen om even te reizen door die kleine akkefietjes die al lang achter me liggen. Wie ze zijn weet ik niet. Wat ze van de teksten vinden evenmin maar het zal me een zorg wezen.
Maar toch, ben een paar keer met de muis naar uitschrijven gegaan. Het voelde aan alsof ik mijn eigen kind ging vermoorden. Dus niet gedaan. Nog niet.

En voor ik er erg in had opende ik mijn tekstverwerker en ben dit nu aan het schrijven.

Ga ik mijn blog nieuw leven inblazen? Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee. Maar het spreekt me wel aan om de draad terug op te pikken.

Ja, ik heb een paar negatieve reacties gekregen van mensen die ik het laatste jaar en half heb leren kennen. Man, man, al die persoonlijke zaken die je te grabbel hebt gegooid, vind je dat zelf niet gênant? wordt me dan gezegd.
Neen, niet echt denk ik dan, ik heb flink kunnen besparen op de kosten van een psychiater. Dat is al heel wat. En ik ben te nemen of te laten.

13 februari 2010, laatste post met "De avond valt"  en een zelfgemaakt clipje.
19 oktober 2011 en hier zit ik weer.

Ik voel me ontzettend goed in mijn vel. Met mijn twee dochters gaat alles goed, onze relatie is opperbest alhoewel ik ze niet zoveel zie. Op het werk is het druk en nog steeds boeiend. Heb een paar solo fototentoonstellingen achter de rug.
Knopen die al een poosje aansleepten heb ik doorgehakt en daar kwets je daar ook anderen mee.
Collateral damage, het is helaas onvermijdelijk.

Het is inmiddels middernacht voorbij, ik ga slapen. Morgen mijn jongste afhalen van school samen met een vriendinnetje die komt spelen.
Hoe moeilijk het soms ook kan zijn, life is great.

De foto heb ik een paar weken geleden gemaakt. Het zijn de Pleiaden, het Zevengesternte.

Op zoek naar iemand die perfect op de hoogte is van Joomla voor de verdere uitbouw van de commerciële website: www.2party.eu

Zondag stond de 2de fietstocht van Reisreporter op het programma.  Een mooie tocht van iets meer dan 40 km door de Antwerpse Kempenparels Geel, Westerlo en Olen met twee stops.  

Bij het vertrekpunt in het Geels Volkstoneel is het een drukte van jewelste.  Je krijgt bij binnenkomst de nodige drank- en eetbonnetjes alsook het routeboekje met de fotozoektocht.  

Vooraleer te starten wordt een goede bodem gelegd met een heerlijke boterham met spek en eieren.

We fietsen over goede fietspaden en verkeersluwe wegen door het platte maar ohzo mooie Kempische landschap.

Van al dat fietsen krijg je natuurlijk ook honger en dorst.  Maar er wordt meer dan genoeg voor je gezorgd. 

De eerste stop is in het Boswachtershuisje in Westerlo.  Op het terras genieten we van een flinke kop groentesoep met een broodje en het Straf biertje 'de Flierefluiter'.

De fietstocht loopt verder door de bossen en langs de velden richting Olen. 

Volgende stop is het Straf café St. Sébastiaan.  Daar moeten we naar binnen vluchten voor een korte maar hevige regenbui.  Geen probleem ; er is binnen genoeg te zien en te beleven.  Hier staat een proevertje van het Straf biertje 'la Chouffe' op het programma én een super grote hot-dog of hamburger om te verorberen.

Daarna zijn het nog slechts een 10-tal kilometers naar het vertrekpunt. Al bij al hebben we met het weer zeker geluk gehad, onderweg slechts een paar regendruppeltjes.  De temperatuur was ideaal om te fietsen.

In het Geels Volkstoneel krijgen we als afsluiter een derde Straf biertje 'Zeunt' te proeven met 2 lekkere versgebakken pannekoeken. 

Iedereen buigt zich over de oplossingen van de fotozoektocht, want er zijn mooie prijzen te winnen. De prijzenpot is meer dan 2000 euro.

We kunnen terugkijken op een geslaagde middag met veel fiets- en zoekplezier !

Dank aan iedereen van Reisreporter voor de organisatie van deze mooie dag met dit unieke verrassende concept. 

We kijken al uit naar de volgende ! 

zondag 15 mei 2011

Klik HIER voor het fotoalbum

Grathem is het vertrekpunt van een aantal mooie wandelingen.  De meeste uitstekend bewegwijzerd met zeshoekige bordjes van de ANWB.

Vanaf het centrum voeren de Kastelen- en Grathemerroute door velden van maïs en bieten, percelen bos en langs enkele eenzame boerderijen.  

De robuuste kerk is een plomp, grauwgrijs bouwwerk, omgeven door een plein met kinderkopjes. 

Nog geen 500m verderop schept het rad van de gerestaureerde Grathemer Molen onvermoeibaar het water van de Uffelse beek. 

Iets verder komen we terecht in een vriendelijk gebied van weilanden en fruitbomen. 

Vanaf de Napoleonsweg hebben we uitzicht op een stuk van de Maasplassen.

Uiteindelijk komen we terug in het centrum van Grathem en koersen we richting het kaarsrechte kanaal Wessem-Nederweert. 

Maar eerst passeren we nog het Kasteel Groot Buggenum.  Gesticht rond 1400, afgebrand in de 17de eeuw en weer opgebouwd eind 19de eeuw.

Wie niet graag met lege handen thuiskomt kan een stevige tas meenemen, want onderweg van het ene naar het andere kasteel kom je langs enkele fruittelers met fruit van Limburgs bodem.

20feb2011

Praktische info

Afstand : 9 km

Vertrek : Kerkplein, 6096AK Grathem

Parkeergelegenheid : gratis parkeren aan de St. Severinuskerk

Horeca bij vertrek : geen

Horeca onderweg : café Geraats, Markt 5, 6096AL Grathem

Klik HIER voor het fotoalbum.

Ga naar Wandelwiki voor de GPS-track van deze wandeling.

Meer info over Grathem :

Een archiefstuk van de Abdij van Thorn uit 1234 vermeldt voor het eerst de naam Graetheim. Maar er zijn aanwijzingen dat reeds in het jaar 984 een dorpskern was met deze naam.

"Graet" is afgeleid van het Frankisch woord "Graet" waar de Franken een heuvelrug mee aanduiden. De tweede helft "hem" of "heim" betekent "huis" of "erf".

Grathem behoorde eeuwen lang tot het "Land van Thorn". Het Land van Thorn was een klein vorstendom met een Abdis aan het hoofd en een eigen rechtsgebied met tol en marktrecht. Er moesten belastingen worden betaald in natura en vanaf 1613 kwamen er nog accijnsen op bier, wijn en brandewijn bij. Het Land van Thorn werd in 1795 door de Fransen opgeheven.